Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
454 posty 1584 komentarze

W obronie cywilizacji łacińskiej przed bandytami i obłudnikami

Janusz Górzyński - Quis et deus? – KTÓŻ JAK BÓG! Discedite a me omnes pessimi haeretici, filii diaboli, et pestes animarum: vos detestor, et abominor, et cum Ecclesia Dei anathematizo. Jan kard. Bona O Cist

Pedał, żyd i mason oraz organizator globalnej Sodomy

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Twórca Bilderberg Żyd z Krakowa, mason i syjonista - Józef Retinger.

 

Zamieszany w śmierć generała Sikorskiego.Józef Hieronim Retinger (ur. 17 kwietnia 1888 w Krakowie, zm. 12 czerwca 1960 w Londynie) – polski literaturoznawca, pisarz i polityk, doradca Władysława Sikorskiego; organizator kongresu haskiego, sekretarz generalny Ruchu Europejskiego, jeden z twórców Wspólnoty Europejskiej; emisariusz polityczny, wolnomularz.


 W miesiącach poprzedzających Powstanie Warszawskie do Polski na spadochronie zrzucony został tajemniczy (i niemłody już) „cichociemny” z Londynu. Był to Józef Heronim Retinger, jedna z najbardziej wpływowych,  a zarazem tajemniczych postaci wojennej Europy, wtedy określany jako „kuzynek diabła”. Po co i kto zrzucił go do Polski? Na czym polegała jego misja? Co chciał przekazać Polakom? Czemu chciano go w Polsce zabić? Te pytania do dziś budzą wiele kontrowersji, jak sama postać Józefa Retingera. 

Józef Hieronim Retinger urodził się w 1888 r. w Krakowie w rodzinie prawników. Po nagłej śmierci ojca chłopcem zaopiekował się Władysław Zamojski, który w 1906 roku wysłał go na paryską Sorbonę do szkoły nauk politycznych, oraz wprowadził w środowiska europejskich elit.  Retinger w kwestii zawierania pożytecznych, politycznych znajomości (i uzyskiwania kluczowych informacji) okazał się mistrzem nad mistrzami.
W ogarniętej wojną Europie przebywał w Londynie, gdzie działały rządy krajów okupowanych, także Rząd RP na uchodźstwie. Przyjaźnił się i był doradcą generała Władysława Sikorskiego.Dzięki szerokim kontaktom wiedział jakie plany ma Józef Stalin wobec Polski po pokonaniu Hitlera i jakie stanowisko w tej sprawie zajmują alianci. Poznał kulisy konferencji teherańskiej z udziałem „Wielkiej Trójki”(28 listopada 1943 - 1 grudnia 1943). Dla przypomnienia: była to pierwsza z trzech konferencji  poświęconych walce z hitlerowską III Rzeszą. Podczas konferencji Stalin zażądał zmiany granicy Polski po pokonaniu III Rzeszy, opierając ją o tzw. Linię Curzona. W zamian Polska miała uzyskać rekompensatę terytorialną kosztem Niemiec. Prezydent USA Franklin Delano Roosevelt i premier Wielkiej Brytanii Winston Churchila zgodzili się na to żądanie, wiedząc, że bez udziału ZSRR nie poradzą sobie z pokonaniem III Rzeszy. Ze względu na odbywające się jesienią 1944 roku w USA wybory prezydenckie, na prośbę prezydenta Roosevelta liczącego na głosy Polonii amerykańskiej utajniono postanowienia "Wielkiej Trójki" dotyczące kwestii polskiej. O tych ustaleniach nie został powiadomiony także polski Rząd RP na uchodźstwie.
Mimo utajnienia postanowień teherańskich, już w 1943 roku dla Polaków było jasne, że Polska nie zostanie wyzwolona spod okupacji niemieckiej przez wojska aliantów zachodnich, lecz przez Armię Czerwoną. Sowieci parli naprzód i istniało coraz większe podejrzenie, że Polska padnie ich łupem. Misją Retingera było przekazanie polskiemu podziemiu w kraju stanowiska aliantów wobec polityki Stalina. Alianci uważali, że należy iść na ustępstwa wobec ZSRR, obejmujące ustępstwa terytorialne na Wschodzie i ewentualne włączenie komunistów do rządu, negocjując niepodległość lub szeroką niezależność po wojnie. Tuż przed wylotem do Polski Retinger spotkał się z brytyjskim ministrem wojny Anthonym Edenem, którzy potwierdził, że Brytyjczycy są gotowi wesprzeć Polskę w dążeniu do uzyskania niepodległości, ale nie będą prowadzić z ZSRR wojny o polską wschodnią granicę.
Wśród polskich władz natomiast utworzyły się dwa obozy: jeden obóz (na czele z premierem Rządu RP na uchodźstwie Stanisławem Mikołajczykiem) był gotowy na ustępstwa wobec ZSRR i chciał skupić się na wynegocjowaniu niepodległości po wojnie (i takiego zdania byli alianci). Drugi obóz, na czele którego stał Wódz Naczelny Polskich Sił Zbrojnych Kazimierz Sosnkowski, był przeciwnikiem jakichkolwiek ustępstw (aczkolwiek sam Sosnkowski był także przeciwnikiem Powstania Warszawskiego).
Retinger jako najstarszy wiekiem "zrzutek" (miał wtedy 56 lat) skoczył na spadochronie do kraju w nocy 3 na 4 kwietnia 1944 r. za wiedzą i zgodą Brytyjczyków oraz premiera Mikołajczyka. Do 25 lipca 1944 roku spotykał się z politykami wszystkich opcji informując o stanowisku aliantów wobec żądań Stalina wobec Polski po zakończeniu wojny. Przybycie Retingera wywołało jednak zaniepokojenie w kręgach Naczelnego Wodza gen. Sosnkowskiego (z którym nie została uzgodniona ta misja i o której AK nie wiedziało). W czasie jego pobytu w kraju podejmowano próby otrucia Retingera wąglikiem, podejrzewając go szpiegostwo m.in. na rzecz Sowietów.Ciężko chory Retinger został ewakuowany z Polski kilka dni przed Powstaniem Warszawskim. 
Planowane od 1943 roku Powstanie Warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw ZSRR oraz podporządkowanym mu polskim komunistom. Dowództwo AK planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób poprawić międzynarodową pozycję legalnego rządu RP oraz zahamować plany Stalina.
„Natomiast była też grupa ludzi, która rozumowała w takich kategoriach i to było całkiem racjonalne. W tej sytuacji nie możemy zachowywać się biernie, musimy wystąpić z jakimś polityczno-militarnym gestem, który będzie zauważony na świecie, który pokaże nasze stanowisko: że nie wystąpiliśmy z obozu przeciwników Niemiec, dalej jesteśmy sojusznikami. I taki był cel powstania  (…) wiele osób zarzuca, że Powstanie Warszawskie to był bezsensowny zryw, bo straty były ogromne. To są rozumowania po latach. Ci ludzie nie byli w stanie przewidzieć wszystkich skutków swoich działań, ale niewątpliwie było to działanie mniej istotne militarnie, a bardziej istotne jako pewien gest polityczny, który był gestem sprzeciwu, że wszystko za nas zadecydowano poza nami. W jakimś sensie było to działanie skuteczne, ta informacja o naszym sprzeciwie się przebiła, ale to nie przełożyło się na inne decyzje. Nie możemy rozumować dziś w oparciu o te wszystkie informacje, dane które mamy dziś, bo tamci ludzie tego nie wiedzieli, musieli w bardzo ważnej sytuacji podjąć tę trudną decyzję i uważali że w ten sposób pokażą światu, że nie chcą się zgodzić na decydowanie o Polsce poza Polską”
Podczas Powstania Warszawskiego Józef Retinger poprzez swoje kontakty usiłował wspierać powstańców. Po wojnie był orędownikiem zjednoczenia Europy, jednym z inicjatorów wielkiego szczytu europejskiego, który miał miejsce w Hadze w dniach 8-10 maja 1948. Kongres haski miał istotne znaczenie w procesie integracji europejskiej. Wynikiem kongresu było także powstanie Ruchu Europejskiego i Rady Europy, co dało podwaliny Unii Europejskiej, dlatego Retinger często uważany jest za jednego z jej twórców. Z czasem zaangażował się w działalność na rzecz zacieśniania więzów transatlantyckich, zainicjował pierwsze spotkanie Grupy Bilderberg i aż do swej śmierci w 1960 roku pozostawał sekretarzem tej Grupy. Zmarł w 1960 roku. Został pochowany w Londynie.
Autor: www.wszechnica.org.pl
Polecamy film wydany przez Instytut Pamięci Narodowej pt."Misja Retingera": //vod.tvp.pl/audycje/historia/z-archiwum-ipn/wideo/misja-retingera/1456734
***
Dr Władysław Bułhak (ur. 1965) – absolwent XLI LO im. Joachima Lelewela w Warszawie i Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego; doktorant w Instytucie Historii PAN; doktor nauk humanistycznych w zakresie historii (od 1998 r.). Zastępca Dyrektora Biura Edukacji Publicznej IPN 
 
 
   Józef Retinger – szara eminencja Europy
 
 
Polska historia nieraz zmieniała swój bieg. Działo się tak nie tylko w sposób przemyślany i przewidywalny. Dwie katastrofy lotnicze w 1943 r. i w 2010 r. diametralnie zmieniły bieg polskich losów. Obie do dzisiaj nie wyjaśnione.
Wokół obu tragedii – splot dziwnych zdarzeń, przypadków i grupka tajemniczych postaci. Zajmijmy się zatem jedną z nich, tą która miała niebanalny wpływ nie tylko na los Polski, ale i Europy. Józefa Retingera można śmiało postawić wśród ojców założycieli Unii Europejskiej obok Jeana Monnet’a, Alcido de Gasperi’ego, Konrada Adenauera i Roberta Schumana.  Był „szarą eminencją” polskiego rządu. Miał doskonałe kontakty i wejścia na Downing Street 10 i w Białym Domu. Znał się z Davidem Rockefellerem i rodem Rothschildów. Był też inicjatorem spotkań wpływowych osób w hotelu Bilderberg i do śmierci w 1960 roku sekretarzem Grupy Bilderberg. A jest to postać do dzisiaj mało znana…
4 lipca 1943 roku – do powszechnej kapitulacji Niemiec i końca III Rzeszy było jeszcze daleko. Mimo 67 lat od zakończenia wojny archiwa brytyjskie, rosyjskie i amerykańskie ciągle pilnie strzegą swych tajemnic. Wśród nich – zagadki śmierci gen. Sikorskiego i towarzyszących mu osób w katastrofie gibraltarskiej w 1943 r. Czy na Gibraltarze 4 lipca 1943 r. dopełnił się los Sikorskiego i towarzyszących mu osób, gdyż naczelny wódz był kłopotliwym zagrożeniem dla antynazistowskiego sojuszu aliantów zachodnich z Józefem Stalinem po ujawnieniu zbrodni katyńskiej wiosną 1943 r.
Tak, jak katastrofa smoleńska czeka ona na swoje wyjaśnienie. Im dalej od obu tragedii - tym więcej rodzi się pytań. 
Wokół samego Sikorskiego ciągle wiele jest zagadek i tajemniczych postaci. Nie tylko zaufanego brytyjskiej korony Kima Philby’ego, który jako brytyjski oficer MI6 w czasie katastrofy był też rezydentem sowieckiego wywiadu na Bliskim Wschodzie i Gibraltarze. Warto przypomnieć niezwykłą, a zagadkową postać Józefa Retingera, jednego z ojców Unii Europejskiej, człowieka wpływowego, niezwykle tajemniczego i zapomnianego.  Los generała Sikorskiego w latach wojny splatał się z tym człowiekiem w sposób co najmniej nieoczekiwany…
Przypomnijmy, że oficjalna wersja głosi iż Wódz Naczelny i premier polskiego rządu na uchodźstwie gen. Władysław Sikorski zginął w katastrofie lotniczej  4 lipca 1943 r. w Gibraltarze, podczas powrotu z inspekcji wojsk na Bliskim Wschodzie. W katastrofie zginęło 17 osób. Przeżył tylko czeski pilot. Pięciu ciał nigdy nie odnaleziono. Przyczyn wypadku nie wyjaśniono. Z oficjalnego raportu brytyjskiej komisji z 1943 r. wynika, że przyczyną było zablokowanie steru wysokości. 
Na Gibraltarze pojawia się postać Józefa Retingera. Tragicznego 4 lipca 1943 r. Retinger nie poleciał z Sikorskim.  Nim stał się doradcą ministra Stanisława Kota i jednym  z przybocznych Sikorskiego i zaufanym premiera Churchilla, Retinger w latach 20. i 30. działał w Meksyku, wspierając tamtejszą marksistowską rewolucję,  prześladującą meksykański Kościół katolicki i doradzając prezydentowi Plutarco Eliasowi Callesowi, założyciela Partii Narodowo-Rewolucyjnej.  Spędził tam blisko 20 lat.
Rodzimi badacze pomijają skrzętnie to nazwisko. Jak ważka to postać przekona się ten, kto zechce wczytać się choćby w notę biograficzną. Józef Hieronim Retinger (ur. 17 kwietnia 1888 w Krakowie, zm. 12 czerwca 1960 w Londynie) - polski literaturoznawca, pisarz i polityk, doradca Władysława Sikorskiego; organizator Kongresu Haskiego, sekretarz generalny Ruchu Europejskiego, jeden z twórców Wspólnoty Europejskiej; cichociemny,wolnomularz. Był synem adwokata, Józefa Stanisława Retingera seniora, pochodzącego z niemiecko-żydowskiej rodziny przybyłej do Polski z Meklemburgii w XVIII w.  
Pod opieką ordynata Władysława Zamoyskiego, wielkiego patrioty, młody Retinger odbył studia na Sorbonie, w Ecole des Sciences Politiques. Jako dwudziestolatek uzyskał tytuł docteur des Letrres! W 1911 wyjechał do Anglii. Nawiązał kontakt z Józefem Korzeniowskim - Conradem. Poznał Andre Gide’a i Paula Valery.  Wyprawa do Londynu zaowocowała kontaktami z premierami Clemeceau i Churchillem. Przed Józefem, protegowanym ordynata, była przyszłość. Znał najznakomitsze postaci Europy. Ba! Stawał się jedną z nich. Najbliższym jego przyjacielem był Andre Gide, a oprócz niego  m.in. Paul Valery, Ravel, Joseph Conrad, Mauriac, Clemeceau, lord Kitchener, Churchill, hr. Ledóchowski. Już podczas I wojny światowej otrzymał misję od przywódców Ententy nakłonienia Austro-Węgier do podpisania układu pokojowego z Ententą.
Retinger działał aktywnie w dyplomacji. Jako zagorzały przeciwnik sanacji w 1936 współorganizował Front Morges. Wtedy zaprzyjaźnił się z Władysławem Sikorskim. W 1940 był już doradcą politycznym gen. Sikorskiego. Towarzyszył mu również we wszystkich podróżach…z wyjątkiem lotu, w którym Sikorski zginął. 
Był on od 14 sierpnia 1941 do 5 września 1941 chargé d'affaires RP przy rządzie ZSRS, pierwszym przedstawicielem dyplomatycznym Polski, po wznowieniu stosunków dyplomatycznych po układzie Sikorski-Majski.
Retinger był też „cichociemnym”, zrzuconym do kraju nocą z 3 na 4 kwietnia 1944 r. w okolice Warszawy pod kryptonimami  „Salamander” i „Brzoza”.  Liczył sobie wówczas 56 lat. Norman Davies twierdzi że Retinger miał ocenić siły polskiej armii podziemnej i ugrupowań komunistycznych i przekazać je Brytyjczykom. Według innych badaczy miał on misję - po konferencji w Teheranie, ewentualnego stworzenia w kraju podziemnego rządu z reprezentacją prosowieckiej lewicy, który mógłby uznać Stalin.  Zdaniem historyków, jak m.in. prof. Ryszard Bender, w roku 1944, podczas pobytu w Polsce emisariusz Retinger sporo czasu poświęcił na spotkania z Henrykiem Kołodziejskim, liderem masonerii polskiej. Niektórzy stawiają tezę, że Stalin właśnie Kołodziejskiemu zaprezentował prezydenturę powojennej Polski, ten jednak odmówił i rekomendował Bolesława Bieruta.
By ściągnąć Retingera z powrotem na Zachód brytyjski premier zorganizował specjalną operację "Most III" .
Po wojnie Retinger był wielkim orędownikiem zjednoczenia Europy. Przyczynił się do założenia Ligi na rzecz Współpracy Gospodarczej oraz Międzynarodowego Komitetu Ruchów Europejskich. Retinger przyczynił się także do zorganizowania kongresu w Hadze w 1948, który był swoistym wstępem do zjednoczonej Europy. Przyczynił się do powstanie Rady Europy. W 1950 powstaje Europejska Wspólnota Węgla i Stali, a w 1957 Europejska Wspólnota Gospodarcza. W 1954 roku w Arnhem w Holandii Retinger doprowadził do powstania Klubu Bilderberg, zrzeszającego najbardziej wpływowe osobistości Europy i Ameryki. 
Na „kuzynku diabła” - jak o nim mówiono, ciążyły podejrzenia, że był agentem. Jeśli tak, to   którego z państw?  USA, Wielkiej Brytanii, Rosji, Watykanu, Meksyku, a może masonerii?  Kiedy przyjaciel Denis de Rougemont  zapytał Retingera „Powiedz mi, bo mó­wią, że jesteś masonem, agentem Intelligence Service, CIA i Watykanu, a przy tym sympatykiem komunizmu. Czasem nawet dodają, że jesteś Żydem i pederastą. Co mam na to powiedzieć? Retinger odparł: „Powiedz, że to jeszcze nie wszystko”.  
12 czerwca 1960 r. w Londynie, umarł Józef Retinger, opatrzony Sakramentami Świętymi. Jeden z ojców europejskiej integracji, patriota polski, wieloletni sekretarz Grupy Bilderberg, doradca Władysława Sikorskiego, Cichociemny, agent, człowiek mający rozległe kontakty - jest niemal nieznany. 
Artur S. Górski
(Na zdj. londyński grób J. Retingera, fot. PiotrH/wikipedia.org)

Czytaj oryginalny artykuł na: //www.stefczyk.info/publicystyka/historia/jozef-retinger-szara-eminencja-europy,4791425929#ixzz3LFXwo8b0

 
 
 
 

KOMENTARZE

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ULUBIENI AUTORZY

więcej